De kosmische dag en
creëren

Balans en onbalans

De natuur is een ingenieus systeem, waarin elk levend wezen en alle materie aparte schakels vormen met elk hun specifieke rol. In de natuur heeft zelfs het afval, zoals uitwerpselen van dieren en de afgevallen bladeren van bomen een essentiële functie. Het is een systeem dat zichzelf op een perfecte manier in stand kan houden.

Met onze menselijke creaties hebben we in minder dan een eeuw tijd onze leefomgeving zo vervuild dat al veel dier- en plantensoorten zijn uitgeroeid en dat steeds meer dier- en plantensoorten in hun voortbestaan bedreigd worden. Zelfs het gehele voortbestaan van het leven op onze Aarde is op de langere termijn wellicht in het geding.

Het zijn echt twee uitersten, de perfecte balans van de schepping van de natuur en de volledige disbalans van de menselijke creaties met al z’n keerzijden.

Goddelijke scheppingskracht

We zijn begin 2013 door ontwikkelingen geleid waarin we een inzicht hebben mogen krijgen waarom de natuur een zichzelf verrijkende balans vormt, terwijl onze menselijke scheppingen vrijwel altijd keerzijden hebben.

De natuur is een voorbeeld van Goddelijke scheppingskracht.
De natuur is een schepping vanuit het Goddelijke. In de natuur is alles met alles verbonden.
Elk levend wezen, elk element vormt een schakeltje in het grote geheel. Het is een complete, elkaar in stand en balans houdende cyclus.

In elke scheppingsvorm, in elk dier, elke plant, in de wind, de zon, het water, zijn alle verschillende elementen vertegenwoordigd. Elke scheppingsvorm is vanuit het geheel opgebouwd en is verbonden met het geheel, waardoor het harmonieus aanvoelt en de schepping in balans is.

Bij Goddelijke scheppingskracht wordt er dus vanuit het geheel geschapen.

Schepping vanuit het geheel


Bij Goddelijke scheppingskracht is er een geheel, een potentieel waarin alles in verbondenheid aanwezig is. 
Alles uit dit potentieel werkt mee aan de schepping. Vanuit het geheel wordt een bepaalde kwaliteit naar voren gebracht. Alles in het geheel draagt iets aan, dat deze kwaliteit kan doen manifesteren. De schepping die daaruit ontstaat, is daardoor met alles uit dit geheel, dit potentieel verbonden.

Menselijke creaties ontstaan op een heel andere wijze. Vanuit ons ‘polariteiten bewustzijn’ kunnen we niet in volledige verbondenheid met het geheel scheppen.
Menselijke creaties komen meestal voort uit het isoleren van een deel van het geheel.
We ‘nemen’ een deel van het geheel en plaatsen dat naar voren, zodat onze creatie zich onderscheidt van het geheel.

In menselijke creaties is daardoor geen volledige verbondenheid met het geheel voelbaar. 

We brengen onze creaties graag naar voren als iets dat vooral beter, mooier, groter, voordeliger, dus anders is dan andere creaties.

 

Het is scheppen vanuit de polariteiten, terwijl Goddelijke scheppingskracht vanuit het geheel werkt, waarin alles met elkaar verbonden is. 
Vanuit deze verbondenheid toont elke unieke creatie op zijn of haar eigen wijze de schoonheid van het geheel. Een Goddelijke creatie is verbonden met het geheel en staat altijd in dienst van het geheel.

Beeld


Het volgende beeld maakt het begrip van Goddelijke scheppingskracht wellicht meer invoelbaar.

Het wateroppervlak staat symbool voor het geheel, het potentieel waaruit alles ontstaat.
Uit dit potentieel ontstaat een tijdelijke, unieke schepping (de druppel), die altijd verbonden blijft met het geheel waaruit het ontstaan is.

Eeuwige beweging

Het Goddelijke scheppingsproces is nooit iets dat fixeert, het schept nooit iets dat stilstaat, dat niet meer verandert. Zo zal de druppel kort na deze foto weer opgenomen worden in het wateroppervlak.


In elke Goddelijke schepping zit een ‘groeien’, ‘bloeien’ en weer ‘terugtrekken’, net als in het beeld van de druppel die vanuit het water omhoog komt, waarbij het water symbool staat voor het scheppingsreservoir, het potentieel van waaruit geschapen kan worden.

Het proces van het scheppen waarbij iets zich manifesteert en zich vervolgens weer terugtrekt, om plaats te maken voor een andere manifestatie, dat is de schepping op zich.
Elke manifestatie van deze scheppingskracht is slechts een momentopname van een eeuwigdurende stroom en beweging.

Goddelijk recept

Een ander voorbeeld om het abstracte begrip van Goddelijke scheppingskracht helder te maken is koken. In Goddelijke creaties is altijd het geheel vertegenwoordigd.


Als het Goddelijke zou koken, zou het Goddelijke voor ieder gerecht daarom altijd alle ingrediënten gebruiken die er bestaan en alleen de hoeveelheden en onderlinge verhoudingen van de verschillende ingrediënten variëren om een nieuw gerecht te laten ontstaan.

Sommige ingrediënten zouden in zo’n kleine mate woorden toegevoegd, dat je ze niet meer bewust kunt proeven, maar je voelt wel dat ze aanwezig zijn, niet ontbreken.

Het bijzondere is dat in elk afzonderlijk ingrediënt ook weer alles aanwezig, vertegenwoordigd is, maar steeds in andere verhoudingen, waardoor elk ingrediënt zijn eigen smaak heeft.
Doordat elk ingrediënt ontstaan is vanuit alle ingrediënten, verbonden is met alle ingrediënten, ontstaat er een harmonieus gerecht.

Hetzelfde principe zie je ook terug in de natuur, waarin alles met elkaar verbonden is, waarin elke scheppingsvorm opgebouwd is uit het geheel.
Zo is een boom bijvoorbeeld verbonden met de wind, het licht, het water, de Aarde. Alles in de natuur is met de gehele natuur verbonden.

Ervaren vanuit afgescheidenheid

De natuur is geschapen vanuit het geheel, vanuit verbondenheid met alles wat er is, maar mensen ervaren de natuur, het leven, vanuit polariteiten, vanuit afgescheidenheid.
Door dit bewustzijn van afgescheidenheid en polariteiten, kan de mens zonder verbinding met het Goddelijke alleen vanuit dit bewustzijn van afgescheidenheid creëren.

Daardoor zijn de menselijke kosmische nacht creaties nooit verbonden met het geheel, maar ontstaan door één element uit het geheel te isoleren, naar voren te halen, te profileren.
De wetenschappelijke benadering waarbij alles uit elkaar geplozen wordt, is daar een duidelijk voorbeeld van. Het is de benadering vanuit ons analyserende, uit elkaar pluizende denken.

Menselijke creaties

Als mensen - vanuit hun 'polariteiten bewustzijn' -  iets scheppen, creëren, produceren of ontwikkelen, doen ze dit door bepaalde elementen uit het geheel te destilleren, naar voren te halen en te isoleren van het geheel.

De creatie ontstaat vanuit de afgescheidenheid, door iets anders te laten zijn dan de rest, vanuit het contrast. 
Een kwaliteit wordt naar voren gebracht doordat het anders is, doordat bepaalde elementen van het geheel naar voren worden gebracht terwijl tegenovergestelde of andere elementen aan die schepping ontbreken, er niet in vertegenwoordigd zijn.

Het geheel is er dus niet in vertegenwoordigd, alleen een geïsoleerd deel van het geheel.
Daardoor zal deze schepping ook keerzijden hebben. De keerzijden tonen aan wat in deze schepping ontbreekt en in hoeverre deze schepping niet verbonden is met het geheel.

De kosmische nacht mens kon alleen vanuit het bewustzijn van de afgescheidenheid van polariteiten creëren.
Langzamerhand zullen we als mensheid er naar toe moeten groeien om niet meer vanuit ons isolerende denken te creëren, maar vanuit het voelen dat met het Hogere verbonden is.

De mens als kanaal voor Goddelijke scheppingskracht

In de kosmische dag heeft de mens de ontwikkelingsmogelijkheid om zich open te stellen voor Goddelijke scheppingskracht.

Eenmaal zover ontwikkeld kan de mens zich voor Goddelijke scheppingskracht openstellen en door zich heen laten werken om zo als kanaal te dienen voor Goddelijke scheppingskracht waarin alles met alles verbonden is.

Dan kunnen we creëren zonder keerzijden en met z’n allen op deze planeet leven in een volledige onderlinge balans en in balans met Moeder Aarde en de natuur.