Naar de toppen van het oude Atlantis
Als jullie dit artikel lezen (februari 2013) zijn wij aan het verhuizen naar het eiland Faial, één van de Azoren eilanden, midden in de Atlantische Oceaan.
We zijn naar dit eiland toe geleid vanwege de bijzondere energie, die optimaal aansluit bij de huidige ontwikkelingen die wij doormaken.
Bijzondere energie
De bijzondere energie van Faial heeft met het ontstaan van de Azoren eilanden te maken.
Zeven van de Azoren eilanden liggen op de Europese tektonische plaat en de twee meest westelijke eilanden, Flores en Corvo, liggen op de Amerikaanse plaat.
De Europese en Amerikaanse plaat drijven langzaam uit elkaar. De Azoren eilanden zijn in het verleden ontstaan door vulkaan uitbarstingen die het gevolg zijn van het uiteen drijven van deze tektonische platen.
Het gebied waar de Azoren liggen is met de witte ovaal omcirkeld. De breuklijn tussen de continentale platen is goed te zien op deze afbeelding.
Hierboven zijn de namen van de verschillende eilanden aangegeven. In werkelijkheid liggen ze echter veel verder uit elkaar, zoals je kunt zien op de onderstaande foto.
Van de zeven Azoren eilanden op de Europese plaat is Faial het meest westelijke eiland. Het is daarmee geologisch gezien het meest westelijke punt van Europa.
Relatief recent hebben vulkaanuitbarstingen het eiland met ruim 2 vierkante kilometer vergroot. Deze enorme vulkanische activiteit heeft plaatsgevonden van september 1957 tot en met oktober 1958. Zie de foto’s.
Voor de vulkaan uitbarstingen in 1957 en 1958 stond de vuurtoren rechts op de foto op de meest westelijke punt van Faial. Nu staan deze maanheuvels tussen de vuurtoren en de zee in.
De vuurtoren is tot de eerste verdieping verdwenen onder een aslaag. Op de foto is nog net de bovenkant van de ramen van de begane grond te zien.
Hoewel de vulkaanuitbarstingen die deze heuvels hebben gecreëerd meer dan een halve eeuw geleden hebben plaatsgevonden zijn ze nog niet of nauwelijks begroeid. Bij mooi weer zien deze ‘maanheuvels’ er wel prachtig en indrukwekkend uit.
De ligging van Faial en het feit dat er recent zulke enorme vulkaanuitbarstingen zijn geweest, maken het mogelijk om een bijzonder diep contact te maken met onze Aarde. Daarnaast is het op Faial voelbaar hoe open de verbinding is met het Hogere.
Deze combinatie van heel diep kunnen aarden en de open verbinding met het Hogere maakt Faial voor ons de ideale plek om te wonen.
Vijf maal
Sinds juni 2012 zijn we vijf keer naar Faial geweest om een huis te zoeken en vervolgens onze verhuizing voor te bereiden.
Meteen de eerste keer hebben we een huis gevonden dat in een natuurpark ligt en ongeveer veertig meter van een klif boven de Atlantische oceaan af ligt.
Dit huis is op een bijzondere manier naar ons toegekomen. We zagen dit huis de eerste keer dat we op Faial waren en de tweede dag over een onverhard pad in het natuurpark reden.
Honderd meter voorbij dit huis zagen we een bordje ‘Vende se’ (Te koop) staan. Dit bordje gaf niet duidelijk aan wat er te koop werd aangeboden. Het zou om een onbebouwd terrein kunnen gaan of om het huis dat we vlak daarvoor gezien hadden. We besloten om vanaf deze plek terug te lopen naar het huis en vonden daar in de tuin de overblijfselen van een bord ‘Vende se’ van ‘Azores Properties’.
Het kapotte bord lag op z’n kop en we zagen het bij toeval. Misschien is het huis nog te koop, dachten we. Laten we maar eens kijken of we contact kunnen maken met deze makelaardij.
Toeval
We reden terug naar het dichtstbijzijnde dorpje om daar bij een restaurant even iets te drinken. Dat bleek dicht te zijn. Toen we op het punt stonden om weer de huurauto in te stappen, kwam er een Portugese vrouw naar ons toe, die ons in het Engels aansprak en vroeg of we op zoek waren naar logies.
Nee, dat waren we niet maar als bij een ingeving lieten we haar een foto zien van het huis dat we zojuist gezien hadden en vroegen haar of zij wist of het huis te koop stond.
‘Ja’, antwoordde ze, ‘Het is van mijn neef en het staat te koop. Hij woont in de V.S. Zal ik hem even voor jullie bellen?’
Zo kwamen we in gesprek met Joe, de eigenaar.
Achteraf bleek dat de makelaardij Azores Properties al geruime tijd niet meer bestond.
Zonder deze toevallige ontmoeting hadden we de eigenaar nooit kunnen vinden. Het viel ons letterlijk toe.
Speciaal
Behalve dat de ligging van het huis prachtig is (zie beide foto’s), is er een hele bijzondere energie voelbaar, die helemaal past bij onze activiteiten.
Er gaat een diepe rust uit van deze plek, een rust die we niet gevoeld hebben bij andere huizen die we bezichtigd hebben.
Ons uitzicht aan de voorzijde van het huis
Ons uitzicht aan de achterzijde van het huis
Nog niet af
Het is een klein huis van ongeveer acht bij negen meter, zonder verdieping. De muren van het huis zijn recent opgetrokken uit lavasteen en zijn tussen de 60 à 70 centimeter dik waardoor de binnenmaat duidelijk nog kleiner is. Daarnaast bevindt zich in een uitbouw van het huis een klein halletje met daarachter een ruimte voor een badkamer. Verder zit er een nieuw dak op het huis.
Het huis bestaat dus uit een paar muren en een dak en moet nog verder afgebouwd worden.
Naar de gemeente
Bij de gemeente zijn we navraag gaan doen of het huis bewoond mocht gaan worden. Veel huizen in Portugal worden namelijk illegaal gebouwd of er wordt pas na de bouw een bouwvergunning aangevraagd.
Het huis stond er illegaal volgens de gemeente en het zou best wel eens gesloopt kunnen worden want er had ooit een ruïne gestaan en die was zonder toestemming te veel vergroot.
Op onze vraag of het huis alsnog legaal gemaakt kon worden, kregen we het antwoord:
Omdat het huis in een natuurpark ligt en bovendien in de strook langs de kust ligt waarbinnen sinds 2009 niet meer gebouwd mag worden, zou dat heel moeilijk kunnen worden.
Ondanks dit teleurstellende nieuws liet het huis ons niet los.
De eigenaar
We hebben opnieuw met Joe contact opgenomen en hem aangegeven dat we echt geïnteresseerd waren om het huis van hem te kopen, maar alleen als hij het huis legaal kon maken. Hij gaf aan dat hij goede contacten had bij de gemeente en dat hij die zou inzetten om het huis alsnog legaal te maken.
Joe klonk heel zelf verzekerd door de telefoon, maar we hadden iets van ‘We zullen wel zien’.
In augustus 2012 zou Joe vanuit de V.S. een aantal weken naar zijn geboorte eiland Faial komen en we zouden elkaar dan ontmoeten. We mochten dan gratis van één van zijn appartementen gebruik maken.
Bouwvergunning
In augustus komen we voor de tweede keer op Faial aan, maar alhoewel we horen dat Joe er ook is, is hij in geen velden of wegen te bekennen. We voelen ons op dat moment een beetje ontgoocheld, iets teleurgesteld, we hadden echt verwacht dat hij er zou zijn om ons te verwelkomen.
Achteraf blijkt dit gevoel volkomen onterecht te zijn. Toen we Joe ‘s avonds zagen, vertelde hij ons dat hij die dag bezig was geweest met het laatste regelwerk voor het huis, en dat het hem was gelukt, het huis heeft nu de officiële status, we mogen het afbouwen en we mogen er gaan wonen.
De grenzen van het land rond ‘ons huis’
De grenzen van het land rond huizen ligt kadastraal niet juist vast, want iedereen gaf een kleiner stuk land aan dan hun werkelijke bezit om zo minder belasting te hoeven betalen.
De grenzen zijn wel aangegeven met los gestapelde muurtjes van lavastenen. Maar door het warme klimaat in combinatie met regelmatig regenbuien groeit en bloeit alles weelderig op de Azoren met als gevolg een praktisch ondoordringbare wildernis op onder andere ons terrein. Daardoor zijn de scheidingsmuren vaak zo overwoekerd dat ze niet meer te zien zijn.
Joe had ons aangegeven waar de grenzen van het terrein lagen, zoals hij dat op zijn beurt gehoord had van de persoon van wie hij het land had gekocht. Daar kwam een voor ons gevoel onlogische vorm van het land uit.
Zie onze tekening:
Om te weten hoe groot ons terrein nu eigenlijk is en om bijvoorbeeld een planning te kunnen maken waar het generatorhuis het beste gebouwd kan worden, hebben we in oktober, de derde keer dat we een week naar Faial gegaan zijn, een hak en een paar snoeischaren gekocht.
Hiermee hebben we elke dag samen een aantal uren paden gehakt en geknipt langs de lavastenen muurtjes.
De onderstaande foto’s geven een beeld van dit werk.
Door het vrijhakken van de hoge buitenmuur rond ons terrein konden we pas echt zien hoe het terrein loopt en het lijkt groter te zijn dan Joe eerst aangaf.
Als we de muren als leidraad nemen ziet het terrein als bovenstaand uit.
Energievoorziening
Tevens zie je op deze tekening een aantal van onze bouwplannen.
Net als in Monchique waar we tot nu toe gewoond hebben, gaan we weer werken met zonne-energie voor zowel de elektriciteitsvoorziening als de warmwatervoorziening. Omdat er op de Azoren duidelijk minder zonne-uren zijn dan op het vasteland van Portugal, gaan we ook werken met een windmolen voor het opwekken van elektriciteit.
Bespreken met Joe
Voordat we ons onterecht een stuk land toe-eigenen, willen we het resultaat van ons hak- en knipwerk aan Joe laten zien om te kijken wat hij ervan vindt.
Joe zou in december nogmaals naar Faial komen, maar dat lukte hem niet, dus werd het januari 2013.
Het valt Joe op dat we al heel wat werk verzet hebben om de muren vrij te maken, waarop we hem vertellen met hoeveel plezier we dat gedaan hebben.
Joe had ons in augustus aangegeven dat er aan de noordkant van het terrein nog een stuk land bij het huis zou horen, maar toen we in oktober het land naast de muren schoon gekapt hadden, leek ons dat onlogisch gezien de loop van de muren die we vrij gemaakt hadden.
We lieten Joe de noordzijde van het land als eerste zien en hij kon alleen maar aangeven, ‘ik weet het niet’.
Daarna zijn we het pad afgelopen langs de oostmuur van het terrein. Joe gaf op hetzelfde punt als in augustus aan dat hem bij de aankoop van het terrein verteld was dat het terrein daar naar binnen zou buigen. Destijds hadden we ons door de 'cana', het vier meter hoge bamboe-achtige riet geworsteld om op dat punt op het terrein te komen.
Deze keer konden we met Joe langs de vrijgemaakte buitenmuren lopen en geeen enkele muur duidde erop dat het terrein hier naar binnen zou buigen.
Toen we Joe daarop wezen, kon hij dat alleen maar beamen. De vrijgemaakte muren lijken duidelijk aan te geven dat het terrein veel groter is dan Joe zelf altijd verondersteld had.
Langs deze oostmuur zijn we verder gelopen richting de onverharde weg die tussen ons huis en de zee loopt. We liepen nu langs het stuk land dat ons inziens ook bij het huis hoort.
Joe stelde zich volkomen open en eerlijk op en vertelde dat hij het ook niet wist en dat hij alleen kon vertellen wat hij ooit had gehoord. Hij vertelde er ook bij dat het land toen hij het kocht, net zo overwoekerd was geweest als nu en dat de mensen van wie hij het had gekocht het mogelijkerwijs daardoor ook niet exact wisten.
Joe’s neef mengde zich in het gesprek en gaf aan dat hij in onze plaats dit stuk land als van hem zou beschouwen totdat er mogelijkerwijs iemand zou komen die zou kunnen bewijzen dat dat niet zo was. Maar voegde hij er aan toe, die kans is klein want degenen die hier in de buurt gewoond hebben, zijn bijna allemaal dood. Je kunt het het beste gewoon gaan gebruiken en er plezier van hebben, anders gebeurt er toch niets mee.
Toen we antwoordden: “If this is the good Faial behaviour, we will follow it” schoten ze allebei in de lach.
Alles zit mee
Het is bijzonder hoe alles ons meezit op Faial. We hebben de high lights genoemd, maar het heeft ons op nog veel meer punten meegezeten.
We hebben beiden heel veel zin in deze volgende stap in ons leven, we gaan die dan ook met plezier aan.
Van het begin af aan hebben we gevoeld dat we naar Faial geleid zijn. De wijze waarop alles meezit bevestigt dat.
Plannen
Omdat het huis vrij klein is - er is alleen plaats voor een woonkamer, keuken, badkamer en slaapkamer op de begane grond en een lage vliering over een deel van het huis - hebben we al onze creativiteit en vindingrijkheid gebruikt om het huis zo licht, ruim en praktisch mogelijk te kunnen gaan indelen en inrichten. Zo wordt een brede keukenkast een inloopkast naar een nog te graven kelder onder de woonkamer en zullen de tussenwanden tussen de keuken, slaapkamer en woonkamer uit witte houten kastenwanden bestaan.
Alle seizoenen tegelijkertijd
De Azoren liggen in de warme golfstroom, waardoor het klimaat heel gematigd is. Meestal schommelen de temperaturen tussen de 15 en 30 graden. Wel valt er meer regen dan op het continentale Portugal met als gevolg dat de natuur echt weelderig is. In vrijwel elk jaargetijden bloeien er wel bloemen.
Er is een gezegde op de Azoren dat je alle seizoenen op één dag kunt ervaren. We hebben dit ook zo ervaren. Een enorme regenbui waait zo weer over, waarna het onmiddellijk daarna weer heerlijk zonnig kan zijn.
Als het hard waait is het spel tussen het land en de zee prachtig om te zien. Hoewel de werkelijkheid duidelijk nog indrukwekkender is, geven de onderstaande foto’s wel een indruk.
Verhuizing
We hebben ons huis in Monchique inclusief al ons meubilair verkocht, maar dan we hebben toch nog zo’n 160 grotere en kleinere dozen met persoonlijke spullen die we graag mee willen nemen.
Dat kan alleen met de boot naar Faial vervoerd worden. De overtocht duurt een week en naar verwachting komt de boot aan in de haven van Horta, het enige stadje van Faial, op 1 maart 2013.
Via een in Portugal werkende Nederlandse verhuizer regelen we een 12,80 meter lange container zodat onze Toyota Landcruiser uit 1979 ook mee kan. De onderstaande foto’s laten dat zien.
