Wholism Project

Wij maken gebruik van cookies

Onze website maakt gebruik van cookies van derden om onze diensten en producten te kunnen analyseren en verbeteren. Wanneer er video's of kaarten worden ingesloten worden eveneens cookies van bijvoorbeeld Google ingeladen. U kunt instemmen of u deze cookies wilt accepteren, of alleen de noodzakelijke website cookies accepteren. 

Onze ervaringen rond het geven van de Auraliet impuls op 25 augustus 2013

Sinds februari 2013 wonen we op Faial, een Azoren eiland midden in de Atlantische Oceaan.

Op zaterdag 24 augustus zijn we gaan kijken waar we de impuls aan alle zeeën en oceanen het beste zouden kunnen geven.
De oceaan zelf is hier vrijwel altijd te wild om er in te gaan staan, helemaal als je je volledig wilt openstellen en diep naar binnen gericht wilt kunnen voelen.

De plek

We zijn daarom naar een zeezwembad bij het dorpje Varadouro gegaan. Dit natuurlijke zwembad wordt alleen door zeewater gevoed, waarbij het zo door rotsen omsloten is dat er geen golfslag is.
Dit zwembad hadden we al eerder in gedachten gehad maar helaas was het daar in het hoogseizoen zo druk, dat we besloten een andere plek te gaan zoeken.
 

In de omgeving van Cedros, aan de Noordkust van Faial, hadden we wel eens een plek gezien waar we mogelijkerwijs net buiten de wilde onstuimigheid van de branding heel rustig in het water zouden kunnen zitten.

De plek in de buurt van Cedros

Er is één slingerende rondweg rond Faial met talloze zijweggetjes. Om de bewuste plek in de buurt van Cedros te bereiken, moesten we eerst via deze rondweg door Cedros rijden, waarna je bij een bordje ‘Porto’ (haven) linksaf moet slaan, een smal weggetje op, dat ooit eens geasfalteerd is maar dan wel heel lang geleden.

img_1681.jpg

Het weggetje heeft maar één bestemming, maar dat is zeker geen haven hoewel er één roestige, zo te zien nooit gebruikte bolder is.

img_1672.jpg

Op de bovenstaande foto zou de haven moeten zijn (arm bootje).

img_1677.jpg

Links van deze ‘haven’ is een kleine baai (zie bovenstaande foto), waar het water onstuimig tegen de rotsen beweegt en de bewegingen van de oceaan heel mooi te zien zijn.




Aan de rand van deze baai is een smalle poel van ongeveer 7 meter lengte, die volledig gevoed wordt door zeewater (zie onderstaande foto’s). Hier kunnen we in rustig zeewater zitten, terwijl we tegelijkertijd de bewegingen van  de oceaan heel goed kunnen zien.

img_1664.jpg
img_1654.jpg

Om daar te komen moeten we wel over allerlei lava rotsen naar beneden klauteren, maar dat verzekert ons er ook van dat we niet zo snel gestoord zullen worden.

img_1663.jpg

De poel

De poel zelf bevat kristal helder zeewater. De bodem van de poel is hier en daar begroeid met groene bodemplanten. Er zwemmen veel kleine visjes van ongeveer 3 centimeter lang en een enkel groter visje van zo’n twaalf centimeter. Toen we aan kwamen lopen, zagen we ook een vrij grote krab zich uit de voeten maken.
Zo nu en dan slaat een golf over de rand, waardoor de poel weer wordt bijgevuld.

We gaan op 25 augustus om ongeveer kwart voor twaalf (kwart voor twee Nederlandse tijd)  naast elkaar op de grootste steen in de poel zitten, met onze voeten in het water.
De visjes zijn totaal niet bang en komen tot op twee centimeter bij onze voeten.

Het water in de baai kolkt vervaarlijk tegen de rotsen, al is het praktisch windstil. Als je hier in het water zou vallen, zou je er niet meer uitkomen.

img_1658.jpg

De impuls

Om de tijd in de gaten te houden hebben we een reiswekkertje meegenomen en in het zicht gezet op een droog plekje op een hoger gelegen rots.
We spreken af om de impuls een paar minuten voor twee uur Nederlandse tijd alvast te ‘downloaden’, om die dan door de Aartsengelen exact om twee uur te laten releasen.
Dat gaf ons de mogelijkheid om het moment waarop de impuls werd vrijgegeven aan alle zeeën en oceanen bewust mee te maken.

Tijdens het downloaden van de impuls voelden we een subtiele en tegelijkertijd heftige energetische storm door ons heen gaan.
Op het moment dat de Aartsengelen om twee uur Nederlandse tijd de impuls activeerden, konden we opeens een verandering in het water voelen. Het water voelde opeens opvallend zachter en meer omhullend.
We voelden na de impuls ook een duidelijk optillende energie.

Reactie van de visjes

Heel opvallend was ook de reactie van de visjes vlak na de impuls.
Vóór de impuls zwommen ze in kleine scholen in dezelfde richting en vlak na de impuls zwommen ze opeens alle kanten uit. Ze voelden dus duidelijk de verandering in het water.
Verder viel het op dat de visjes na de impuls opeens lucht gingen happen aan het wateroppervlak. Vóór de impuls hadden we ze dat nog niet zien doen.
Na een tijdje zwommen ze weer allemaal rustig, net als voor de impuls en zagen we ze ook niet meer in groepjes tegelijkertijd lucht happen.

Beweging van het water

Het meest fascinerend vonden we de verandering in de beweging van het water. We hadden niet verwacht dat de energieverandering in het water ook zichtbaar zou kunnen zijn.
Het water lijkt na de impuls anders te bewegen, het komt anders over. De beweging van het water voelt vrouwelijker.

Als we na de impuls naar de beweging van het water kijken, lijkt het net een film die een fractie te langzaam wordt afgespeeld. De bewegingen voelen vloeiender.

Vóór de impuls voelt het stromen en spetteren als uitschieten, loskomend van het wateroppervlak.
Het voelt alsof golven, spetters en druppels losschieten van zichzelf, de beweging voelt meer mannelijk, meer naar buiten gericht, vanuit een centrum naar buiten. 
Je zou het kunnen vergelijken met de draairichting en energie van een centrifuge.

Na de impuls voelt het alsof het spetteren en stromen in verbinding met het geheel blijft, het stromen voelt meer ingekeerd, naar binnen gericht. Alsof de draairichting in het water veranderd is.
Het voelt ook als een kolkende bewegende water stroom die altijd terugkeert naar zichzelf, het voelt meer als een baarmoeder, de bewegingen voelen warmer, omhullend, naar binnen gericht.
Het voelt alsof het water wel naar je toekomt, maar er is een kracht in het water die helemaal met zichzelf in verbinding blijft, het water omhult zichzelf en schiet niet uit zichzelf.

Vóór de impuls voelt opspattend water als water dat tegen de rotsen spat, als een natuurlijke strijd van de elementen. 
Na de impuls voelt dezelfde beweging als water dat met de rotsen speelt, contact maakt, en zich weer terugtrekt in haar eigen bron. Een speels en ‘zacht’ spel tussen water en steen, hoe onstuimig het water ook beweegt.

Filmpjes

Voor en na de impuls hebben we een aantal filmpjes gemaakt van de oceaan.
Op deze filmpjes kunnen we het verschil hoe het water voor en na de impuls beweegt zien.
Ook is het verschil in de energie aan de filmpjes duidelijk voelbaar als je met je hand de uitstraling ervan voelt.
 

Als je de video aanzet en met je muis over de video gaat, dan verschijnt er onderaan de video een balk. Klik je op het meest rechter icoontje op deze balk dan wordt de video schermvullend weergegeven.

Vlak vóór de impuls

Vlak na de impuls

Detail opname vlak na de impuls

Terugrijden

Als we later terugrijden in de auto en de zee zien, voelt het alsof we mochten meewerken aan de impuls, maar het is duidelijk dat die niet ‘van ons’ is.
De impuls is door ons heen gegaan, maar vlak daarna zijn we vooral verwonderde toeschouwers van de veranderingen in de zee, die we kunnen voelen en waarnemen.
Het voelt heel mooi om hierbij betrokken te zijn, we zijn er dankbaar voor.