Openheid
We hebben de vraag gekregen van één van de Partners waarom we eigenlijk nooit iets delen over hoe wij ons voelen en de processen waar we doorheen gaan, terwijl we tot op zekere hoogte wel openheid en kwetsbaarheid 'verwachten' van de kant van de Partners.
Dat kan het gevoel geven van een ongelijkwaardige hiërarchie, van de meester en de leerling en dus van één richtingsverkeer.
De reden waarom wij zo weinig kunnen delen van onze persoonlijke gevoelens en processen is een gegeven waar we eigenlijk niets aan kunnen veranderen.
Indalen in de materie
We worden continu door processen geleid waar nieuwe behandelingen of nieuwe kosmische dag mogelijkheden uit naar voren komen.
Deze nieuwe behandelingen of nieuwe kosmische dag mogelijkheden mogen meestal pas maanden daarna geïntroduceerd worden, omdat ze eerst als het ware moeten rijpen. Ze moeten letterlijk indalen in de materie en daar verankerd worden.
Over deze processen en hoe we ons daarbij voelen, mogen we niets delen.
In stilte en onzichtbaar
Deze processen zijn vergelijkbaar met een baby die zich in stilte en onzichtbaar in de buik van de moeder ontwikkelt.
Het is ook niet mogelijk (en niet de bedoeling) om een baby er even uit te halen om die aan iemand te tonen.
In dat verband voelt een echoscopie voor ons zelfs al als een inbreuk op de noodzakelijke privacy van een zich in de baarmoeder ontwikkelende baby.
Een ongeboren baby is onderweg naar de Aarde, is geestelijk en energetisch voor een deel hier en voor een deel nog 'daar'.
Als je echo's laat maken van de baby, trek je hem of haar energetisch teveel en te snel naar de Aarde. Dat effect wordt nog versterkt als je afbeeldingen van de echo's aan anderen laat zien.
Verstoring
Als wij onze gevoelens en processen zouden delen met Partners of cliënten, dan zou dat op een vergelijkbare wijze de ontwikkelingen die tot nieuwe behandelingen leiden, kunnen verstoren.