Partner Doel dag verslag
maart 2017

Vijftien maal afgestemd op Lady Bodwien

Wij hebben ons tijdens deze Partner Doel dag in totaal 15 keer op Lady Bodwien afgestemd.

Voorbereiding - naar binnen richten

We zijn begonnen met ons naar binnen te richten en ons af te stemmen op Moeder Aarde, de energie van het Wholism Project en de Aartsengelen.

Vervolgens hebben we het volgende getransmuteerd:

• Alles wat tussen jou en je optimaal openstellen voor de impulsen en begeleiding van Lady Bodwien staat.
• Alles wat tussen jou staat en in overgave zijn aan wat er in jouw systeem omhoog komt door de impulsen en begeleiding van Lady Bodwien.
• Alles wat je belemmert om wat Lady Bodwien in je naar boven brengt, aan te gaan.

Eerste keer afstemmen op Lady Bodwien

We hebben ons de eerste keer afgestemd op Lady Bodwien en ons opengesteld voor haar energie.

Een selectie van de ervaringen bij de eerste keer afstemmen:

• Ik voel een fysiek zware druk . In tegenstelling tot de vorige keer, toen wilde ik niets delen en moest ik het wel, nu wil ik het wel delen en durf ik het niet. Ik voel veel verdriet. (Wil)
• Ik voelde een alles verslindende angst, die angst ervaar ik altijd al, al mijn hele leven. Nu ik dit gezegd heb wordt het minder.
• Ik voel angst, ik wil niet delen, mijzelf niet uitspreken. Nu ik het toch heb gedaan voel ik dat ik nu rechtop kan zitten.
• Toen de eerste Partner begon met delen dacht ik, “Zij kan het allemaal, veel beter dan ik”. Ik doe het niet goed en dat gevoel vind ik stom. Bij mij komt het allemaal maar zo, zonder opleiding, die heb ik niet, ik voel veel verdriet, ik moet ervan huilen. Ik heb het liedje in mijn hoofd “Unchain my heart, say you love me again…”. Nadia vertelt hierop dat zij ook vaak liedjes in haar hoofd heeft en dat het kan zijn dat de tekst van een liedje aangeeft waar je innerlijk mee bezig bent. Het is goed om los te laten wat je je bij het liedje voorstelt en je ervoor open te stellen.
• Ik zag eerst een beeld van een puzzelstukje, na de laatste opmerking krijg ik het beeld dat iedereen het juiste puzzelstukje is/was.
• Ik kreeg een tip hoe ik ‘iets’ nog beter kan doen.
• Ik voel me gespleten, alsof mijn linker en rechter lichaamshelft uit elkaar gaan, beginnend bij mijn hoofd en dan naar beneden. Ik voel druk in mijn hoofd en veel spanning in mijn Droomchakra. Ik heb het gevoel dat ik als ik voor mijzelf kies alleen kom te staan. Ik voel dat ik daardoor mezelf vastzet en verstar in een gevoel van ‘dit heb ik maar te dragen’, ik probeer er dan ook niet meer uit te komen. Ik heb deze gevoelens aan Lady Bodwien mogen geven en daarna werd het lichter.

Opmerking achteraf van Nadia:
We hebben twee muzieknummers door elkaar gehaald, maar daar kwam ik thuis pas achter:
Unbreak my heart - Toni Braxton
Unchain my heart - Joe Cocker

Tweede keer afstemmen op “Unchain my heart”

Vanuit de Partnergroep komt het gevoel dat we gaan afstemmen op ‘puzzelstukjes’ of ‘Unchain my heart’. ‘Unchain my heart’ voelt het sterkst, dus daar gaan we ons op afstemmen.

Een selectie van de ervaringen bij de tweede keer afstemmen:

• Dit komt heftig binnen. Er kwam een gesprek in mij op van een tijdje terug en ik voelde belangrijk het voor mij was dat mijn vader niet gezegd heeft dat hij van mij hield. Nu, tijdens het afstemmen, werd het wel gezegd, vandaar die traan. Ik huil anders nooit op Partnerdagen, maar nu wel.
• Ik moest denken aan Joe Cocker, ik was altijd heel erg fan van hem en tijdens het afstemmen zag ik voor me hoe hij op de bühne stond. Zo spastisch en verslaafd. Het raakte mij, waar ben ik verslaafd aan?
• Ik dacht ook aan Joe, maar ik kreeg een ander liedje- van een vrouw- geketend- als ik van mijzelf hou, dan bevrijd ik mij. Daarna dwaalde ik af.
• Ik voelde dat liefde bij mijn verwekking geblokkeerd is geraakt.
• Het is nu of nooit.
• Ik wou eerst niets zeggen, ik vind dat ik dominant ben, ook naar anderen. Dan ben ik weer teveel. Er is geen ruimte voor een ongewenst antwoord. Ik ging veel heen en weer. Is dat dan mijn hart openen?
• Ik herken dit ook. Als je je laat zien dan kom je alleen te staan. Laatste tijd heb ik steeds dat ik iets wil zeggen, maar het toch niet doe. Om de veiligheid in mezelf te zoeken, ik wil me niet afgewezen voelen.
• Ik richtte mij op de tekst, ik was een lachende zon. Er kwam een grote vrachtwagen recht op mij af en reed door, maar ik bleef een lachende zon. Er kwam een bulldozer aan, maar ik bleef een lachende zon. Het voelde alsof dat op de Partnergroep sloeg, dit kunnen wij zijn. (Bas)
• Het voelde fysiek, maar dat was het niet, het lijkt energetisch. Er werden allemaal losse stukjes blokkades aangeraakt, bij elkaar gezocht. Het zoeken gaat nog door, er wordt nog doorgezocht en uiteindelijk is alles bij elkaar.
• Ik zag een grote poort, het slot was eraf. Ik besef, dit is niet mijn poort maar van de hele Partnergroep.
• Ik krimp in elkaar, want ik wil helemaal niet de ketenen van mijn hart afhalen. Het zijn niet alleen ketenen, maar ook kluisdeuren en hekken en prikkeldraad. Alsof ik alles wat ik kon bedenken er omheen heb geplaatst. En tegelijkertijd wil ik ook graag mijn hart vrijmaken, dat voel ik heel duidelijk. Ik voel dat ik een keer een innerlijk besluit heb genomen: “Dat ga ik dus niet meer doen!” (mijn hart ontketenen). Ik heb dit ‘besluit’ aan Lady Bodwien mogen geven en daarna begon ik mij lichter te voelen en kon ik mij meer openen.
• Ik luisterde in de auto hiernaartoe naar het liedje van Vincent: Starry starry night. Ik luister normaal nooit vaker dan 1 keer naar een nummer, maar nu heb ik het wel 5 keer geluisterd. De tekst raakt mij heel diep.

Opmerking achteraf van Nadia:
Bas bedoelde het nummer: Vincent van Don McLean, dat ook wel Starry starry night wordt genoemd (voor als iemand het nog wil opzoeken). Het is een ode aan Vincent van Gogh, vandaar de naam.

Eerste rondje weerstand oplossen

Omdat het nodig voelt, het voelt wat zwaar in de zaal, doen we gezamenlijk een ‘Rondje weerstand oplossen’ uit Basisoefening 1.

Derde keer afstemmen op Liefde

Als we ons hart ontdoen van ketenen voelen we dat de liefde gaat stromen en meer ruimte krijgt. We stemmen ons daarom af op Liefde.

Een selectie van de ervaringen bij de derde keer afstemmen:

• Ik ‘hoor’ “verzameling compleet”  en voel een overweldigend gevoel van geluk en heelheid. Niets doet er meer toe. Ik heb het gevoel dat mijn schouder er bijna wordt afgerukt, ik voel hoofdpijn en kan haast niet zitten, mijn zitbeentjes doen erg zeer. Maar het doet er niet toe, de verzameling is compleet.
• Ik herken dit, ik ben ook heel blij en voel dat tegenwerkende krachten er zijn om me sterker te maken, ik ben blij.
• Als ik mijn hart opengooi vanuit liefde, ben ik dan niet te aanwezig?
• Ik voel weerstand tegen liefde. Ik heb behoefte aan veiligheid, maar vanuit liefde moet het toch veilig zijn.
• Ik had een gevoel van rot op met die liefde. Toen richtte ik me op Goddelijke liefde en dat voelde heel anders.
• Ik sluit me hierbij aan. Voor mij voelt liefde niet echt veilig, ik vertrouw het niet helemaal. Dat komt ook uit een behandeling die ik kortgeleden heb ontvangen. Ik heb daar de einddoel demo op gedaan, maar durf het nog niet helemaal. Ik voel wel de kracht van de Liefde.
• Er is gewoon liefde, ook voor mij, altijd. Dat vergeet ik wel eens als ik het moeilijk heb. Als ik er op richt verdwijnen de scherpe randjes meteen en word alles in mij zachter.
• Ik zit er nog in. Ik tril helemaal, kan het allemaal nog niet delen, het wordt te veel. ben erg koud.

Theepauze


De Partner die het voor de pauze nog niet kon delen kan dat nu wel:

• Toen ik me op liefde richtte, kwam er iets naar boven wat pas gebeurd is. Toen we diep in de nacht naar huis terugreden vanuit Oostenrijk zaten we dicht op een ongeluk. Ik voelde de paniek en angst van de mensen die betrokken waren. Ik kon me openstellen voor alles en voelde rust, al het andere was er ook, maar vooral rust en ik had het gevoel dat dit ook voor die andere mensen voelbaar was.
  Toen Nadia net na het afstemmen zei “Kom maar terug in het hier-en-nu”, was ik heel ver weg. Ik had zoiets van het hier-en-nu, wat is dat, ik kom daar niet meer in terug. Het hier-en-nu is veranderd, het is niet meer wat het was.

Vierde keer afstemmen op Teveel

In wat er voor de theepauze is gedeeld vielen drie onderwerpen/woorden sterk op:
Teveel, Hier-en-nu en Veiligheid.
Na invoelen voelt ‘Teveel’ het sterkst, veel Partners geven aan zich op één of andere manier teveel te voelen. Daarom besluiten we ons daarop af te stemmen.

Een selectie van de ervaringen bij de vierde keer afstemmen:

• Ben ik teveel? Ik voel angst om mezelf te verliezen, angst om mijn eigen identiteit te verliezen. Toch voel ik me geaard.
• Dit is helemaal mijn ding, ik ben altijd teveel. Ik probeer het aan Lady Bodwien te geven, zij zegt, ‘je bent ook veel’. Toen heb ik mijn verzet getransmuteerd.
• Buiten het Wholism Project is het niet altijd veilig, binnen het Project wel.
• Na net het afstemmen op Liefde voelde ik mij teveel. Door me daar nu op af te stemmen voel ik wel paniek, maar ook warmte.
• Teveel, ik voel me niet teveel maar ik mag er zijn. Dan voel ik dat er een schermpje voor zit. Ik voel me wel  teveel , ik voel pijn, verdriet en angst. Net als toen ik kind was, ik mag er niet zijn in de buitenwereld. Ik ben bang om iets te zeggen, maar ik ga het toch maar doen. Ik voel me niet teveel hier in de Partnergroep, maar wel daarbuiten.
• Ik voelde niet zo veel. Toen ik me open bleef stellen kwam er later ‘dat gezeik over liefde’,  maar toen was de tijd voorbij. Ik ga er later nog mee aan het werk.
• Ik mag er wel zijn. Oei, nu voel ik verzet, ik voel me teveel. Een ellendig gevoel, daarna een warmte op mijn hoofd maar ik heb moeite om die toe te laten. Eerst accepteren dat ik teveel ben, er niet toe doe, dit voelen. Daarna vloeide er warmte door mij heen.
• Ik voelde mijn vader. Er was niet veel geld en toen kwam ik. Och jee, nog eentje. Als kind hield ik me stil, ik zei maar heel weinig. Ik had daar zelf geen moeite mee, maar anderen hadden wel moeite met mij. Ik verstop me nog steeds.
• Ik ben teveel om bij in de buurt te zijn. Als ik dan ook nog ga zeggen/uiten wat ik voel dan houden mensen het niet bij me uit. Ik mag de vinger niet op de zere plek leggen, dan vraag ik teveel van mensen.

Tweede rondje weerstand oplossen

Eén van de Partners vraagt om een Rondje weerstand oplossen en omdat dat altijd goed is ;~) doen we er nog één.

Vijfde keer afstemmen op Hier-en-nu

Na het delen van de ervaringen bij de vierde keer afstemmen komt er niet iets specifieks naar boven, dus we kiezen uit het eerdere lijstje wat nu het sterkst voelt en besluiten ons af te stemmen op Hier-en-nu.

Een selectie van de ervaringen bij de vijfde keer afstemmen:

• Ik richt me op het hier-en-nu en was er gelijk weer uit, om er daarna weer in te komen. Daar moest ik wel iets voor doen. Dat heb ik toch maar gedaan en toen was weer in het hier-en-nu.
• Ik had het gevoel alsof ik met een hamertje op mijn hoofd werd getikt. Er kwam een TC naar voren. Dat ging over een vriendinnetje die op een torenflat was geklommen en naar beneden gesprongen/gevallen is en is overleden. Toen ben ik met mijn vriendinnetje mee de dood in gegaan. Er is veel dood in mijn leven. Nadia stelt voor dat zij zich richt op het positieve einddoel van de betreffende TC.
• Ik voel weerstand, een tikkende bom, een tijdbom. Ik voel angst  en daarna veel ruimte, heel fijn, daar doorheen kwamen toen bliksemschichten, ik voelde angst voor de dood.
• Het voelde goed, ik heb alles wat ik nodig had/heb. Toen moest ik vanuit het hier-en-nu in beweging komen en dat viel niet mee. Mijn linkerbeen blokkeerde. Ik heb hulp gevraagd  aan Lady Bodwien. Ik voelde wel hulp, maar mijn buik ging zeer doen, ik moest nog dieper voelen. Nadia gaf aan dat de tijd om is. “Rot toch op met die tijd”, was mijn reactie. Ik kan wel warmte voelen, maar ik blijf erin en nu onder het schrijven kom ik heel langzaam terug en kan ik warmte toelaten en zakt het wat weg. Alles is een beetje wazig om me heen.
• Hier-en-nu ik moet mij er steeds weer voor inzetten, er is veel gebeurd in mijn jeugd. Ik ben nu weer in slaap gevallen.
• Stil in jezelf zijn, stil in mijzelf zijn. Dit wordt door mensen niet herkend. Jammer dan.

Zesde keer afstemmen op Veiligheid

Na het delen van de ervaringen bij de vijfde keer afstemmen komt er niet iets specifieks naar boven, dus we besluiten het laatste onderwerp uit het eerdere lijstje te nemen en stemmen ons af op Veiligheid.

Een selectie van de ervaringen bij de zesde keer afstemmen: 

• Ik heb mij veel onveilig gevoeld: bij mijn ouders, op school, bij mijn man. Eigenlijk voel ik mij pas  sinds anderhalf jaar veilig bij mijzelf. Het is voor mij heel bijzonder wat wij vanmorgen hebben gedaan, dit is hoe ik in mijn leven heb geleerd.
• Het is voor mij herkenbaar, er komt allemaal ellende naar boven. Ik heb sterk het gevoel om me op liefde te richten, pff ik voelde alles stromen.
• Ik mag mijn hoofd neerleggen/steunen, dat is heel fijn. Wat is veiligheid nu eigenlijk? Doet er niet toe, niet analyseren, het gaat om het basisgevoel, richt je erop, geef je eraan over, dat is alles wat je hoeft te doen. In mij is mijn stem: “Ja alsof dat zo gemakkelijk is”. Andere stem: “Ja hoor, het is overgave, zelf de touwtjes loslaten”.
• Herkenbaar. Mijn vader was heel angstig, heeft suïcide gepleegd, mijn moeder was ziek. Hierdoor richt ik mij veel op controle, vanuit het gevoel dat er van alles kan gebeuren als je niet oplet. Helemaal op het eind kon ik het toelaten en indalen in mijzelf.
• Ik weet niet of ik het zeggen moet, ik word aangeraakt door wat er gezegd wordt. Mag ik veiligheid ervaren de laatste tijd? Mijn leven ziet er nu zo anders uit dan eerst.
• Ik kon het niet vinden in mijzelf. Ik heb eenTC ontvangen, die liet zien dat ik mij als kind in drieën heb gedeeld. Ik ontdek nu langzamerhand dat ik mij weer samenvoeg tot één geheel. Ik ontdek dat ik mij anders, maar toch veilig voel.
• Na een ongeluk ging eerst mijn zus en later mijn vader dood. Ik voelde mij in de steek gelaten. Later kreeg ik zelf ook een ongeluk. Ik heb het gevoel/de overtuiging: als je niet oplet dan ben je niet veilig.

Lunchpauze

Zevende keer afstemmen op Lady Bodwien

Om na de pauze weer in contact te komen met Lady Bodwien stemmen wij ons weer op haar af.
Een Partner voelt iets van dreiging, dit voelen meer mensen.

Achtste keer afstemmen op Dreiging

Bij het weer opnieuw afstemmen op Lady Bodwien na de lunchpauze voelen veel Partners dreiging. Hierom besluiten we om deze achtste keer af te stemmen op het woord ‘Dreiging’.

Een selectie van de ervaringen bij de achtste keer afstemmen:

• Ik voel iets van hoofdpijn rechts. Beklemming in de hartstreek op het eind  kleine naaldjes in de schedelrand, keel de hele tijd dicht.
• Ik voel een pijn diep onder in mijn hartchakra en mijn keel zat dicht. Ik heb dit aan Lady Bodwien gegeven, maar het ging niet weg. Op het eind werd het wat minder.
• Ik kreeg een beeld van terug naar mijn jeugd, ik zat bij mijn tante achterop de fiets, zij waarschuwde: “Stil zijn, mond houden, we gaan zo vallen”.
• Ik had altijd mijn voelsprieten naar buiten vroeger. Ik ben vergeten om het aan Lady Bodwien te geven, ik blijf er in hangen.
• Ik ben opgevoed met ‘doe dit, doe dat’, maar dat is iets van mijn ouders, nu is het opgelost.
• Ik kan mij hierbij aansluiten. Mijn vader sloeg en later was ik zelf mijn eigen bedreiging. Mooi dat het nu is opgelost door het Wholism Project.

Negende keer afstemmen op Dood

Uit de ervaringen bij de achtste keer afstemmen is niet een specifiek thema gekomen. Een Partner stelt voor om ons af te stemmen op Dood en daar stemmen we mee in.

Een selectie van de ervaringen bij de negende keer afstemmen:

• Dood maakt engelen van ons allemaal en geeft ons vleugels.
• Ik kreeg maagpijn, het lukte niet om dit aan Lady Bodwien te geven. Er kwam een schuldgevoel omhoog en vervolgens de tekst “nee, dat komt daarna, met de dood is het afgelopen, maar liefde stopt niet”.
• Ik voel veel doodsangst en een verdraaiing, ik ben niet voor niets op Aarde, ik ben juist niet bang voor de dood, ik ben bang voor het leven op Aarde.
• Ik heb twee keer duidelijk voor het leven gekozen. De eerste keer was met de Verloren tweelinghelft behandeling. Ik voelde angst, doodsangst. Nu voel ik blijdschap, dankbaarheid voor het leven.
• Ik kreeg een mooi doorkijkje voor mijn gevoel. Eerst voelde het heel zwaar, terug naar de Aarde. Een ‘stem’ zei “3 dagen” - het duurt drie dagen om mijn lichaam los te laten. Voor mijn gevoel duurde het heel lang, daarna voelde ik mijn droomchakra, vervolgens werd het lichter om mijn hoofd. Ik voelde even verdriet om het afscheid nemen, dan is het tijd.
• Ik ben er nog. Ik voel een pijn in mijn hartchakra, ik voel me verdrietig en boos. Ik bepaal zelf wel wanneer ik doodga, ik ga pas dood als ik dat goed vind. Dan pas mag je afscheid nemen en eerder niet.
• Bij mij kwam de verloren tweelinghelft naar boven en een enorme angst.
• Ik ervaar bij de laatste twee keer afstemmen niets, alleen emoties, verder niets, alleen paniek.
• Ik ervaar ook niets.
• Ik heb liever een gevoel zonder verhaaltje dan andersom.

Tiende keer afstemmen op ‘Uit een ei kruipen’

Uit de ervaringen bij de achtste keer afstemmen is niet een specifiek thema gekomen. Een Partner stelt voor om ons af te stemmen op ‘uit een ei kruipen’ en daar stemmen we mee in.

Een selectie van de ervaringen bij de tiende keer afstemmen:

• Ik zat in een schattig heel ei. Er was ook een half ei, daar zat een elfje in met een tutuutje dat met het stokje op mijn ei tikte en zei, ‘kom op.’
• Hoezo eruit?! Hier is het goed, lekker rustig, zacht licht. Op een gegeven moment werd het ei te klein voor mij en begon het wel te knellen. Ik werd ook wel nieuwsgierig omdat ik geluiden van buiten hoorde, dus toch eruit. Ik voel dat het tijd is, maar toch heb ik moeite mij ertoe te zetten.
• Ik zat in een mooi groot ei, ik wou er niet uit, maar moest het toch. Toen ik eruit ging was er nog een ei om me heen en daaromheen zat weer een ei, enzovoorts.
• Bij het afstemmen op Dood had ik een mooi gevoel. Het ei voelde hard en naar, verdorie moet je er weer uit en al die dingen doen.
• Ik zag vogeltjes die naar licht aan het happen waren. Ik voelde mij blij ondanks het onhandige daar, dat hoort erbij.
• Ik vond het heel fijn in het ei, ik durfde er niet uit. Ik heb het gevoel dat ik veel ben verloren, als ik dat allemaal heb verwerkt dan kan ik in liefde uit het ei.
• Mijn verloren tweelinghelft komt naar boven, jij kon eruit en ik heb het niet gered. Ik voelde woede.
• In het begin ging het ei open, dat was een prettig momentje, toen ontstond er angst die omsloeg naar paniek. Ik herken hierin mijn angst voor nieuwe dingen.
• Ik kreeg een gevoel van als ik eruit kruip dan moet ik het alleen doen en we zouden het met z’n tweeën doen.
• Uit je schulp kruipen en je ontplooien. Het moment van je overlijden is soms niet het moment van je dood, het proces gaat nog even door.

Theepauze

Elfde keer afstemmen op Lady Bodwien

Om na de pauze weer in contact te komen met Lady Bodwien stemmen wij ons weer op haar af.

Een Partner geeft aan dat het afstemmen nu moeilijker ging, door zich te richten op Bas en Maria ging het beter.
Nadia antwoordt hierop dat het de voorkeur heeft van Bas en Maria om je af te stemmen op de energie van het Wholism Project en de Aartsengelen in plaats van op Bas en Maria zelf.

Nadia geeft aan dat de ervaringen die worden gedeeld voor haar gevoel minder diep gaan dan voor de lunchpauze, dit wordt herkend in de Partnergroep. We transmuteren alles wat ons belemmerd ons optimaal open te stellen voor de begeleiding en impulsen van Lady Bodwien.

Twaalfde keer afstemmen op Ontplooien

Na het uit het ei komen komt er in de Partnergroep het onderwerp ‘ontplooien’ omhoog.
Enkele Partners willen liever als onderwerp ‘Geen zin’, omdat zij geen zin meer hebben.
Omdat Ontplooien duidelijk een sterker gevoel geeft, gaan we ons daarop afstemmen.

Een selectie van de ervaringen bij de twaalfde keer afstemmen:

• Er kwam bij mij een beeld op van wieren die uitwaaieren in het water. Dat mag nog niet, als je dat doet dan wordt dat je afgepakt, daardoor gaat het soms moeilijker.
• Ontplooien staat voor ontwikkelen, daar word ik blij van.
• Ik sluit mij hierbij aan
• Ik stond op een surfplank, dat is heel ongewoon voor mij. Het is heerlijk, als het maar oppervlakkig blijft is het oké, anders lig ik er zo af.    
• Ik kon mij nooit ontplooien, ik verwacht dat de Mislukking behandeling hier iets in gaat doen.
• Er kwam een liedje in mij op ‘er is leven, leven na de dood’. Soms moet je een stukje doodgaan om te ontplooien.
• Ik heb allerlei ideeën over ontplooien. Hoe het er uit moet zien, of op welke volgorde. Dat het meteen mooi moet zijn, dat soort dingen. Ik zie beelden voorbij komen, herinneringen, van tekeningen en ideeën die werden afgewezen. Want: zo moet het niet, zo hoort het niet, dat is niet goed. Dit belemmert het ontplooien van binnenuit.
• Ik dacht niet dat ik dit ging delen, maar toch wel. Ik zag een mechanische toestand, zoiets als een vuilnisbelt. Ik kreeg er een gevoel bij van een lopende band, ik weet niet waar het naartoe gaat, maar dat maakt niet uit.
• Ik zag het ei en het elfje weer. Ik weet niet waar het naar toe gaat, maar het komt goed.
• Ontplooien, mooi, fijn, spannend. Onwillekeurig richtte ik mij op spannend en ging alles vastzitten. Even later ging alles weer open, mijn voorhoofd en hart gingen gemakkelijker, daardoor ging alles weer open.

Derde rondje weerstand oplossen

Eén van de Partners vraagt om een Rondje weerstand oplossen en omdat dat altijd goed is ;~) doen we dat nog een keer.

Dertiende keer afstemmen op ‘Streng zijn voor jezelf’

We richtten ons op het volgende onderwerp en ‘Streng zijn voor jezelf’ komt naar voren.
Daar gaan we ons deze keer op richten.

Een selectie van de ervaringen bij de dertiende keer afstemmen:

• Ik ga niet streng zijn voor mijzelf, ik ga nu (terwijl het geen pauze is) naar de WC.
• Streng zwaar hart, de hele dag al. Aan Lady Bodwien gegeven, durfde dit haast niet, net toen de tijd voorbij was stroomde het.
• Ik ben uit het ei.
• Ik straf mezelf af, zodat iemand anders (het Goddelijke) het niet doet, om dat maar voor te zijn.
• Streng zijn betekent voor mij hard werken, Ik heb geprobeerd dit aan Lady Bodwien te geven, maar dat lukte niet.
• Ik voel verdriet om al die keren dat ik mijzelf afkeurde, dit moet ik nog verder uitdiepen.
• Ik krijg pijn in beide armen. “Als je mij jm’n gang laat gaan dan wordt het een zootje”. Dat klopt op zich wel, want ik doe vaak iets niet zoals het hoort. Voor mij is dat heel normaal, maar anderen ervaren dat als verkeerd.
• Perfectie bij mij is een gevolg van streng zijn.
• Streng oordelen heeft altijd geleid tot niets, maar ik ontplooi me nu.

Veertiende keer afstemmen op Volmaakt

Vanuit de Partnergroep komt het voorstel om ons af te stemmen op ‘Volmaakt’, daar gaan we ons op richten.

Een selectie van de ervaringen bij de veertiende keer afstemmen:

• Ik voel me volmaakt gelukkig, ik ervaar overvloed, dwars door alles heen.
• Ik voelde een gelukzalig gevoel, dit voelt als het einddoel van alles wat vandaag gepasseerd is. Het is een warm gevoel.
• Het is een heel fijn gevoel, warm in dit leven, uiteindelijk.
• Gaan we weer, steeds maar opnieuw, weer opnieuw maar weer. Aan Lady Bodwien gegeven, daarna komt: ‘het is goed zoals het is.’
• We hebben elkaar nodig om volmaakt te zijn.
• Ik sta buiten een tempel, alleen volmaakte mensen mogen daar naar binnen. Ik probeer te bepalen hoe je dan zou moeten zijn, maar mijn hoofd tolt ervan, ik kom er niet uit. Ik ga toch naar binnen en er is niemand! Het is er leeg en saai, gewoon kale ruwe rots, niets pracht en praal en schoonheid. Het doet mij denken aan dat er wel eens wordt gezegd dat de hel leuker is dan de Hemel omdat daar alle gezellige mensen zijn. De kosmische dag wijze van volmaakt is het duidelijk niet en in de kosmische dag is alles volmaakt, dus dan hoef ik me daar ook niet meer mee bezig te houden :~)