Partner Doel dag verslag
oktober 2016

Dertien maal afstemmen op Lady Bodwien

In totaal hebben we ons gedurende deze Partner Doel dag dertien maal op Lady Bodwien afgestemd.

Eerste keer Afstemmen: op Lady Bodwien

We hebben ons de eerste keer afgestemd op Lady Bodwien en ons opengesteld voor haar energie.

Ervaringen bij de eerste keer afstemmen

• Ik wordt rechtop ‘geduwd’ en ik begrijp nu waarom de kapster mijn hoofd steeds naar links duwde. Ik zit steeds met mijn hoofd naar rechts om met mijn linkeroor te luisteren. Kennelijk zit ik de laatste tijd veel zo, nu ga ik automatisch ‘recht’ zitten om te luisteren. Ook de linkerkant is belangrijk zo voelt het. Het moet in evenwicht zijn, dat voelt sterker/beter.
• Ik wilde niets delen maar, ik dacht, ik steek mijn hand maar op. ☺ Lacht. Ik ken mezelf zoals ik ben en voel angst om mij te laten zien, zoals ik ben. Ik denk dat ik naar buiten toe anders overkom dan ik mijzelf van binnen voel.
• Ik herken dit, ik heb angst om te spreken, om iets fout te zeggen.
• Voor deze dag voelde ik ook angst om te spreken, maar dat is nu helemaal omgeklapt.
• Wat ik ook doe, ik doe het niet goed. Ik heb zo’n last van dat gezwets (in mijn hoofd)

Nadia geeft aan: ga naar de achtergrond van dat gezwets, je leidt jezelf ermee af van wat je mag voelen. Kijk eens of je het aan Lady Bodwien mag geven.
 

• Het was net alsof er van binnen iets op z’n plek viel.
• Ik heb mijn kruin en stuitchakra geopend, net als bij de voorbereiding van Basisoefening 1, toen kon ik me beter op Lady Bodwien richten.
• Ik herken het gevoel van ‘wat ik ook doe, ik doe het niet goed’ . Ik wil eigenlijk niets  opschrijven, want misschien moet ik het straks inleveren – ik schaam me voor wat ik voel. Ik ga kijken of ik iets hiervan aan Lady Bodwien mag geven, dat zou fijn zijn.

Nadia geeft aan dat er niets ingeleverd hoeft te worden, dat je voor jezelf opschrijft en deelt wat je wilt delen.
 

• Ik wilde ook niets zeggen, dus ik doe het toch maar. Het heeft te maken met verantwoording, ik kreeg een beeld van een cliënt van mij, die spiegelt mij dit.
• Er kwamen allerlei gevoelens omhoog, nadat ik er contact mee had gemaakt, mocht ik deze aan Lady Bodwien geven. Op een gegeven moment kreeg ik een gevoel van zachtheid, van knusheid, het gevoel van mezelf zijn. Er was veel ruimte om mij heen die ik in eerste instantie als een leegte ervoer, vanuit een angst, maar dat veranderde al heel snel van leegte in ruimte.

Tweede keer afstemmen: op jezelf zijn, jezelf laten zien en jezelf laten horen

Aan de hand van de reacties op de eerste keer afstemmen valt het op dat veel Partners weerstand voelen om te delen, om zichzelf te uiten. Daarom besluiten we af te stemmen op jezelf zijn, jezelf laten zien en jezelf laten horen.

Ervaringen bij de tweede keer afstemmen:

• Ik voel mijn keel en transmuteer dit. Het strottenhoofdklepje gaat nu ook dicht, ik krijg weinig adem, ik transmuteer dit ook, maar het lukt niet. Dan kan ik het aan Lady Bodwien geven. Hierna ontdek ik dat ik nu bang ben voor een deel van mijzelf, een kracht in mijzelf die ik niet erken, die er niet mag zijn. Nu wel hoop ik (tranen). Het gaat om een deel van mijzelf niet erkennen, dus kende ik mijzelf niet.
• Ik durfde na de vorige keer afstemmen niet te delen, nu ga ik het toch doen. Afgelopen week was erg heftig en ook naar, vooral de mail van het vertrek van een Partner raakte mij, maar bracht mij erg veel, door naar mijzelf te kijken. Ik wil toch verder met het Wholism Project, dus ik heb hierover contact opgenomen met Bas en Maria.
• Ik voel zoveel angst, wilde ik zeggen, maar nu is het weg. Ik kreeg het inzicht dat ik probeer om mijn eigen angst niet te voelen door voor anderen te zorgen.
• Ik voelde mijn lichaam trillen en ik hoorde “dit gaat je de kop kosten”. Daarna kwam het inzicht: laat zijn geen schuilplaats voor je zijn.
• Ik voelde een tinteling in mijn hartchakra. Het lijkt wel een ballroom in mijn hart, zoveel ruimte, dat wat ik hoor van de anderen heb ik de afgelopen weken gehad, nu voelt het feestelijk.
• Dit was voor mij erg heftig, ik had het gevoel dat ik werd afgestraft voor er zijn, als ik me laat zien dan is er voor een ander geen ruimte, ik voel nu heel veel pijn, ik hoorde kinderen op de gang lopen, die mogen er zijn, maar ik niet.
• Nu kan ik het voelen, er mogen zijn.
• Is jezelf zijn praten? De vorige keer kon ik tekenen, daar voel ik mij veilig bij. Nu voel ik toch dat delen ook praten is. Maar delen is voor mij in tekenen. Een hele periode van mijn kindertijd heb ik niet gepraat – maar ik ben ook lerares Nederlands geweest, dat was veel met taal, maar niet per se met communiceren.
• Eerlijk naar mijzelf- ik word ook zichtbaarder.
• Ik voel veel spanning in mijn droomchakra, alsof ik het zelf dichtknijp, zodat ik minder goed contact kan maken met mijn eigen koers. Mijn eigen koers varen voelt gevaarlijk. Ik voel heel duidelijk dat ik graag mijn eigen koers wil varen, maar ook dat ik mij laat afleiden door me bezig te houden met anderen. Ik hoef alleen mijn eigen stuk maar te doen, dat geeft rust.
• Dit doet mij denken aan de channeling die Bas en Maria hebben gedaan met Lady Bodwien na de eerste Partner Doel dag. Hierin zegt Lady Bodwien iets als ‘je misschien nooit weten wie je bent, ben maar gewoon.

Na de theepauze

Na de theepauze geeft Nadia aan dat zij een heel positief en trots gevoel krijgt als zij zich richt op Lady Bodwien. Zij heeft het gevoel dat wij het als Partners deze keer wel ‘pakken’, dat we op de goede weg zijn en worden aangemoedigd door Lady Bodwien zo door te gaan.

Reacties van Partners:

• Ik krijg helemaal kippenvel.
• Ik voel ook dat het heel anders is dan de vorige keer.
• Het Wholism Project naar buiten brengen is niet anders dan wat we nu doen.

Derde keer afstemmen: op Lady Bodwien

We stemmen ons nog een keer af op de energie van Lady Bodwien.

Ervaringen bij de derde keer afstemmen:

• Ik voel een warme plek bovenin mijn hoofd en mijn ogen voelen wijd open, nu ik dit opgeschreven heb verandert dat een beetje (als ik naar binnen kijk, voelt het ook zo) ik mag ontspannen, iedereen schrijft nog.
• Ik voel nu een groots geluksgevoel, ik ben zo lang ongelukkig geweest.
• Ik voel een angst om zichtbaar te zijn, maar ook om onzichtbaar te zijn.
• De vorige Partner Doel dag heeft mij erg in ontwikkeling gebracht. Durf ik mijzelf te laten zien, lichamelijk zelf te zien? Ik heb vroeger erge acné gehad en ik schaamde mij erg voor de littekens daarvan in mijn gezicht. Ik heb deze littekens een tijdje laten opvullen met hyaluronzuur, een lichaamseigen stof, maar het blijft natuurlijk een oplossing van buitenaf.
  
Ik ga er nu mee stoppen, maar dan komen de littekens weer terug, hierdoor ben ik nu erg in proces, durf ik me wel te laten zien zonder al die hulpmiddelen? bv. ook haar verven en meer van dat soort dingen. Tijdens het afstemmen ervoer ik het volgende: ik voel niets en ik zie niets, nu voel ik schaamte en het is belangrijk om te delen met jullie, nu te zien en te zeggen.
  Ik vind het spannend om daar in de toekomst mee om te gaan. In hoeverre mag je jezelf nog mooi maken als je het Wholism Project naar buiten wilt brengen. Hoe naakt laat je je zien aan de buitenwereld.
• Ik ben overvallen door vermoeidheid. Ik wilde niet voelen, zei tegen mezelf ‘wat zit je te zeuren met meer mee willen doen’. Het voelt een beetje bipolair.
• Ik ben heel blij met dat wat er gebeurt vandaag en wat er allemaal gedeeld wordt, de vorige keer was dat veel minder, ik ben blij dat veel mensen nu delen, het ontroert mij. Fijn dat mensen zich kwetsbaar opstellen.
• Ik voel angst hier te zijn, ook verdriet. Toen ik mijn ogen dicht had, was er heel even een moment waarop ik ineens kon ontspannen, dat ik kon vergeten dat ik dit altijd zo moeilijk vind.
• Ik had weer van dat gekwebbel in mijn hoofd. Ik heb het aan Lady Bodwien gegeven, maar het hield niet op, het was wel zachter en ik voel me blij en geliefd.
• Ik voel een druk op mijn oren, als ik me er op richt voel ik dat ik mij afsluit voor de ‘shit in de wereld’ en natuurlijk ook voor mijn eigen ‘shit’. Ik wil niet horen of weten dat er ook donkere/slechte energieën zijn, dit laat mij zien dat ik ook de donkere stukken van mezelf afwijs. Ik zie een beeld van mezelf waarin ik bloemen rondstrooi en tot mijn grote schrik zitten er ook drollen tussen. Maar dat wil ik natuurlijk niet, dus ik probeer ze in bloemen te veranderen, donkere bloemen weliswaar, maar goed dan zijn het tenminste bloemen.
  Maar dat werkt niet lang en dan worden het toch weer drollen. Dan accepteer ik dat ik blijkbaar ook ‘shit’ rondstrooi en voel ik een bevestiging “Je doet het goed”. Dan voel ik dat als ik verbonden ben met mijn ki-punt ik zelf ook wel weet of ik het goed doe of niet en dat ‘shit’ van anderen mij dan ook veel minder raakt.

Vierde keer afstemmen: je openstellen voor wat je moeilijk vindt van jezelf

Een rode draad door de reacties na de derde keer afstemmen is het zien en accepteren van de dingen die je niet mooi vind aan/van jezelf. Daarom stemmen we af op het openstellen voor wat je moeilijk vindt van jezelf.

Ervaringen bij de vierde keer afstemmen:

• Dat ik mijzelf in slaap laat sussen met ’het is wel goed zo’. Ik doe net alsof ik het niet opmerk, net alsof het er niet is. Als ik meer vanuit ontspanning en vertrouwen en overgave de dingen doe dan blijf ik bij de les.
• Ik vond het lastig. Hoe ontwijk ik, ik kijk geen tv, luister geen nieuws meer, neem geen deel aan discussies, dat is te heftig. Maar tegelijkertijd voelt het belangrijk om wel deel uit te maken van deze maatschappij. Houd ik de discussies bewust buiten om geen deel te hoeven nemen aan en dit niet te hoeven voelen? Ik ga daar eens naar kijken.
• Als ik in een relatie wil praten, ga ik schreeuwen. Ik kom nu tot de ontdekking dat ik op die manier mijn pijn ontwijk.
• Ik besef nu dat ik letterlijk van alles een puinzooi maak, vooral in mijn huis. Op die manier stop ik alles weg.
• Ik kan dingen beter zien dan voelen. Ik zie het heel snel, dan denk ik “ik ga dit voelen”, maar ik ga dan te snel verder.
• Ik doe dat precies andersom. Ik ben maar aan het voelen en voelen en nog meer voelen, maar ik vergeet dan er iets mee te doen en me er echt bewust van te worden.
• Ik wil niet stil staan, snel, snel doorgaan. Ik ontwijk traagheid. Wat gebeurt er als je vertraagt, dan ga ik voelen wat er gebeurt, als het traag gaat, gebeurt er niks. Er zit duidelijk iets achter. Wil ik de beste zijn? Moet ik altijd het maximale geven en liefst een beetje meer?
  Ben ik meer bezig met wat hierna komt dan met wat er is?
• Ik voel veel angst en verdriet opkomen en merk dat ik onbewust op eieren loop. Ik zie dat ik de hele tijd naar de vloer kijk en vooral bezig ben met rekening houden met anderen. Tegelijkertijd voel ik frustratie dat iedereen zijn tenen maar overal neerzet. Wanneer ik me verbind met mijn ki-punt, kan ik al meer naar voren kijken. Het is prima om rekening te houden met anderen natuurlijk, maar de krampachtigheid waarmee ik dat doe en de angst voor als het een keer misgaat die belemmert mij.

Vijfde keer afstemmen: Op de losse eindjes

Het is bijna tijd voor de lunchpauze en de Partnergroep voelt wat verward. 
Daarom gaan we ons afstemmen op Lady Bodwien zodat de ‘losse eindjes’ opgelost kunnen worden en we op een goede manier de lunchpauze ingaan.

Rondje weerstand oplossen en in stroming brengen
Nadia ziet veel weerstand in de groep en stelt voor een rondje ‘Weerstand oplossen en in stroming brengen’ te doen uit Basisoefening 1.

Zesde keer afstemmen: op Lady Bodwien

Na de lunchpauze gaan we weer verder en stemmen ons eerst weer af op Lady Bodwien.

Ervaringen bij de zesde keer afstemmen:

• Wat een heerlijke ‘warme’ dag, warme energie vooral in mijn hoofd. Hier wil ik wel in blijven.
• Minder voelen.
• Het tegenovergestelde, juist voelen.
• Ontspannen, laat jezelf vrij.
• Dat je met zo’n groep mensen zo met elkaar kunt delen, heel fijn.
• Ik had een hele discussie met mezelf. Ik voel vermoeidheid. Die mag ik aan Lady Bodwien geven. Alles? Toch niet alles? Dan: “Je mocht je eens goed voelen”.

Zevende keer afstemmen: op je keelchakra

Tijdens het delen van de ervaringen van de zesde keer afstemmen valt het op dat er veel gehoest en gekucht wordt. Daarom gaan daar iets mee doen en besluiten we ons te richten op ons keelchakra.

Ervaringen bij de zevende keer afstemmen:

• Ik voelde een verbinding met het hartchakra. Dit is er al een poosje en kreeg het niet in beweging.
• Ik voel een prop in mijn keel, het voelt dichtgeknepen, ik kom er even niet uit – tranen.
• Ik heb het gevoel dat ik iets kwijt ben, ik voel me een stuk lichter.
• Ik ook.
• Ik voelde het ook, in mijn buik ben ik iets kwijt.
• Ik had het gevoel dat er tegen mijn keel werd geduwd, naar achteren, mijn hoofd werd zo ver naar achteren geduwd, het kon niet verder. Toen kon het toch nog iets verder en dat was ver genoeg. Nu ben ik ook iets kwijt.

Alle Partners die ‘iets kwijt’ waren zaten dicht bij elkaar.
 

• Nou, dan zit ik zeker in de verkeerde hoek, want bij mij kwam er van alles omhoog en ik heb dat allemaal nog, het gaat maar niet weg.

   
Instemmend gemompel van andere Partners die niets ‘kwijt’ zijn.
 

• Ik voelde een pijn in mijn hartchakra.
• Wat je voelt in je keel, mag je ook aan het Hogere geven klein meisje, mag dat echt? Ja echt.
• Ik kom er niet echt bij.
• Ik voelde weer een ander deel van mezelf. Ik zat met mijn ogen dicht en mijn vingers in mijn oren en dan heel hard ‘lalalalalalalalala’. Ik luister niet, ik doe lekker toch wat ik zelf wil.
  Op zich voelde het fijn om niet naar anderen te luisteren, maar het bracht mij uit contact met anderen en mezelf.
• Ik voelde al een poos een stukje in de keel, ik wist niet wat het was. Ik ben verbaasd, het is nu minder.
• Ik liep altijd tegen grenzen aan. Dinsdag na de Partnerdag kwamen de Bewegingsoefeningen heel heftig binnen, ik was er gelijk helemaal klaar mee. Dat was een wakker schud moment.

Achtste keer afstemmen: op ‘Ik weet het niet’

Tijdens het delen van de ervaringen bij de zevende keer afstemmen wordt er opvallend vaak ‘ik weet het niet’ gezegd. Daarom gaan we daarop afstemmen.

Ervaringen bij de achtste keer afstemmen: 

• Ik weet het niet, het voelt alsof er een magneet op mijn linkerarm plakt, maar ik weet het nog steeds niet. Ik hoor een stem (Lady Bodwien?) ‘maar ik wel’. Ja daar heb ik wat aan. Ik werd duidelijk ergens rondgeleid, voelde verdriet, pijn in mijn hart, nog meer verdriet, maar ik moet wel alles zien, weet het nog niet, maar die me rondleidt, weet dat wel en als ik me daar (uiteindelijk) aan overgeef komt er rust.
• Ik weet het wel – je doet alsof je het niet weet — verstoppertje spelen achter pilaren. Nu ik het deel komt de emotie.
• Ik denk: laat ik me dan maar richten op, altijd door praten en nog eens praten. Door meditatie dieper en nog dieper en nog meer. Ik krijg het gevoel van ‘bemoei je er niet mee’. Hèhè, eindelijk begrepen.
• Overgave.
• Ik vind het moeilijk om hulp te vragen, ik kan/durf het niet. Dit geeft gevoelens van onmacht, deze leegte heb ik gevuld met eten. Nu voel ik overgave.
• Ik wil weten waar ik zit in mijn ontwikkeling – ‘dat doet er niet toe’. Er gebeurt niks, weer niks potjandorie. Laatste drie keer gebeurt er wel iets, maar ik merk het niet. Overgave, ook als er niets gebeurt.
• Ik stem me af en ‘Boem’ ineens een licht en er verschijnt een grote ridder in harnas. ik geef te weinig – krijg teveel, daarna chaos rondom, maar de ridder was er weer en zat gewoon te zijn in de chaos.
• Ik weet het niet – mijn innerlijk kind was er … ik weet het niet maar ik weet wel dat ik van je hou.
• Ik weet het niet, ik voel dat het voortkomt uit het keelchakra. Hierdoor werd ik teruggezet in thuis, als baby te maken met sexueel misbruik – wat heb ik gedaan, heb ik anderen aangedaan. Zelfhaat. Dat zware stuk wat ik altijd voel, is maar een deel van mij. Het besef komt nu langzaam, ik zit helemaal in mijn gevoel nu, maar ik ben nu warm, zelfs mijn voeten en handen zijn warm, die zijn nooit warm.
• Ik weet het niet - dat voelt heel relaxed, als ik het niet weet, dan hoef ik het ook niet op te lossen, dan is dat voor die ander die het wel weet en kan ik lekker achterover leunen. Ik doe net of het niet bestaat en dan lost die ander het maar op. Dan verschuift het beeld naar eerder in de pauze toen ik een deksel niet op de thermosfles kreeg. Ik heb het wel acht keer rustig geprobeerd en toen raakte ik gefrustreerd. ‘Ik probeer het niet meer en dan zoekt iemand anders het maar uit’. In plaats van dat ik in verbinding bleef en even rustig om hulp vroeg.
  Als ik hier doorheen ben voel ik ‘ ik hoef niet altijd op zoek naar de clou, of oplossing, ‘ik weet het niet’ is ook een staat van zijn’.
• Het voelt als een zoektocht naar antwoord. Ik moet het weten — dat hoeft dus niet.

We komen tot de conclusie dat het gaat om overgave.

Rondje weerstand oplossen en in stroming brengen
Het voelt alsof de Partnergroep een beetje ‘uitschakelt’, dus we doen nog een rondje ‘Weerstand oplossen en in stroming brengen’ om weer wat ‘frisser’ te worden.

Negende keer afstemmen: op Lady Bodwien

Na de theepauze gaan we weer verder en stemmen ons eerst weer af op Lady Bodwien.

Ervaringen bij de negende keer afstemmen:

• Door het verhaal van Verenia valt mijn levensverhaal op zijn plek. Mijn vader riep het laatste jaar tegen mij dat ik weg moest. Ik heb daardoor heel gevoelige oren. Ik triggerde mijn vader door zijn tranen te laten zien.
• Ik keur mezelf af, het zit dus in mijzelf.
• Ik voel ontroering en dankbaarheid.
• Ik besefte opeens dat ik wel wil en dat ik stappen zet. Ik heb vandaag mijzelf ruimte gegeven.
• Ik voel een diep verdriet. Ik ben op zoek naar iemand net als ik, iemand die mij niet raar aankijkt. Ik heb vaak het gevoel dat er aan mij wordt getrokken om ‘normaal’ te doen. Ik besef dat ik het niet buiten mij moet zoeken, maar eigenlijk op zoek ben naar contact met mezelf. Het is ok als ik alleen wil zijn met mezelf, ook al begrijpen anderen dat niet. Al zou ik de rest van mijn leven helemaal alleen willen zijn, dan is dat ook goed. Dit emotioneert mij diep.
• Die ridder was er weer. Ikzelf liep achterwaarts de trap op, ik deinsde ergens voor terug.
  Dat herken ik nu achteraf pas – het voelt heel spannend.

Tiende keer afstemmen: op Lady Bodwien - Is er iemand die moet spreken (vanuit Lady Bodwien)?

Nadia geeft aan dat zij voelt dat het tijd wordt dat we meer vanuit de groep laten komen wat we als volgende gaan doen en dat zij het niet meer gaat bepalen. Vanwege de licht verschrikte blikken die hierop kwamen besluiten we om even af te stemmen zodat ieder voor zich kan voelen of hij/zij door Lady Bodwien wordt aangespoord om te spreken.

Eén van de Partners zegt ‘Volgens mij ben ik het. Ik denk dat Lady Bodwien wil dat ik zeg dat we ons nu op ons hartchakra moeten gaan richten’

Elfde keer afstemmen: op het hartchakra

Bij de tiende keer afstemmen voelde één van de Partners dat Lady Bodwien wil dat wij ons op ons hartchakra gaan richten, dus doen we dat.

Ervaringen bij de elfde keer afstemmen:

• Mijn hartchakra voelt heel erg ruim, mijn droomchakra trekt dicht, na transmuteren voelt het ruimer en warm. Ik heb het gevoel dat dit met mijn levensopdracht te maken heeft.
• Het voelde heel mooi helemaal, ik voelde het helemaal vibreren door de groep.
• Ik voelde helemaal niets – ik heb geen hart.

Nadia reageert: het zou ook kunnen zijn in de zin van de uitdrukking ‘ik heb het hart niet’, hoe voelt dat voor jou? Hier wordt even over gepraat in de groep.
 

• Ik voel me nietig en klein, verbinden is eng.
• Mijn hartchakra is nog niet open, ik voel verdriet hierom.
• Wie wat ben ik? Ik wacht op levensbevestiging van buitenaf – het keert om — dat brengt ontroering.
• Het voelt heel mooi om dit naar buiten te brengen. Niet dat ik dat durf.
• Fysieke reacties die komen en gaan: een benauwd gevoel, doof gevoel in mijn voorhoofd, vermoeidheid, ik voel me ineens heel groot worden. Ik ervaar een sterke verbinding met het Goddelijke. Mijn lichaam stroomt intens, alle celletjes dansen.
• Mijn hart verbinden met mijn innerlijk kind, ik wil je niet zien. O ja, via mijn hartchakra staat ze al helemaal in het licht, hoe kan het dat ik je niet gezien heb.
• Ik voel een disbalans tussen de voorkant en achterkant van mijn hartchakra. De voorkant is open, maar de achterkant voelt dichtgeknepen. Ik wil alleen maar vooruit en niet meer terugkijken, ik sluit me af voor het verleden en voor mijn eigen pijn. Ik doe dat omdat ik het gevoel heb dat dat de enige manier is om vooruit te kunnen. Ik voel nu heel duidelijk dat het juist andersom is!

Twaalfde keer afstemmen: op ‘ik ben er wel klaar mee’

Enkele Partners geven aan dat het volgens hen wel klaar is voor vandaag, maar veel andere Partners hebben juist het gevoel dat het nog niet klaar is. We komen erop dat het weerstand is die enkele Partners voelen en dat zij er ‘wel klaar mee zijn’.
Daarom stemmen we ons af op ‘ik ben er wel klaar mee’.

Ervaringen bij de twaalfde keer afstemmen: 

• NEE, ik ben er niet klaar mee ook al voel ik soms zoveel weerstand en angst, ik ben er niet klaar mee -  ik ben er zelfs niet moe van.
• Ik voel verdriet, ik ben er nog niet klaar mee.
• Dat voelde ik ook, maar het is wel een never ending story, het houdt nooit op.
• Ik voel pijn in mijn hartchakra, waarom moet ik dit allemaal? Doe dit, voel dat, einddoel-demo zus, doorvoelen zo… Ik voel mij alleen in dit geploeter. Ik zie een beeld van mezelf en ik loop helemaal voorover, alsof ik tegen een storm inloop. Maar het is windstil! Ik doe dit zelf, ik zet mezelf zo onder druk dat ik er helemaal voorover van ga lopen. Als ik het zo doe dat ik gewoon rechtop loop gaat het allemaal veel makkelijker en net zo hard.
• Ik voel heel veel pijn, een ander zit er niet op te wachten, ik voel me niet gehoord. Dat is ook mijn vluchtgedrag.
• Hallo dame, we zijn nog maar net begonnen. De klieren in mijn keel voelen opgezet.
• Er klaar mee zijn – ik ben moe van de ochtend, ik voel weerstand van delen in mij die niet willen luisteren. Toen richtte ik mij op mijn hartchakra en werden die delen liefdevoller en nu doen ze veel meer mee.
• Ik heb echt de hele tijd het gevoel dat ik het niet goed doe. Iedereen voelt hier van alles en ik voel niks. Zit er ook nog een achterkant aan het hartchakra! Ik voel mij verdrietig.
  Niemand reageert op mij, mensen bellen pas op het laatst terug, soms maanden later. Dan denk ik maar ‘ze hebben het druk’, maar ondertussen doet het mij veel verdriet. Dan moet ik weer huilen en altijd dat geklets in mijn hoofd. Ik ben moe. Dan lacht ze, snappen jullie mij nog?

Reactie andere Partner: Mensen nodigen mij ook niet uit. Dat komt door mijn innerlijke levenshouding. Als die mensen jou niet terugbellen, dan zijn het niet de goede mensen voor jou. Je moet het vertrouwen hebben dat het komt.
Dat weet ik allemaal wel, maar dan doet het nog steeds pijn. Ik moet er gewoon mee stoppen.

Nadia geeft aan dat je het beter toe kan laten. Lady Bodwien helpt jou nu om dit naar boven te halen, voel het nu maar.
Herkenning in de Partnergroep.

Rondje weerstand oplossen en in stroming brengen
Om af te ronden voor vandaag en veilig thuis te komen na alle emoties doen we nog een ‘Rondje weerstand oplossen en in stroming brengen’.