Reisverslag India juni 2009

Maria en ik zijn van 28 mei tot en met 20 juni 2009 in India geweest.
Het was de eerste keer dat we naar een land toegingen zonder dat we naar specifieke plaatsen toe moesten. Het maakte dus niet uit waar we in India naar toe gingen, zolang we maar in India bleven.

Energie van India

De wielen van ons vliegtuig hadden de grond van het vliegveld in Delhi nog maar net geraakt, toen Maria mij vroeg: ‘Wat is jouw indruk van de energie van India?'

Toen ik me daar gevoelsmatig op instelde, zag ik een trechter voor me met de nauwe uitgang naar beneden en de mooi gevormde brede ingang naar boven.

Onze interpretatie van dit beeld was dat India een goed functionerende aarding heeft en vanuit z'n aard zeer sterk verbonden is met het Hogere.


Wanneer we nagaan wat India voor ons in deze drie weken heeft betekend, wat het voor ons heeft gedaan, dan is dit de kern: ‘India heeft onze verbinding met het Hogere nog verder versterkt'.

Werk tijdens de reis

Ons voornaamste werk bestond uit twee dingen.

Een begin maken met het banen van de weg door de kosmische dag en op diepere niveaus het verleden van Maria verder verwerken.
 

We hebben ons afgevraagd waarom er nog een stuk verleden van Maria verwerkt moest worden, omdat zij al in juni 2006 de 'Verwezenlijk je Levensopdracht' behandeling ontvangen had. We hebben dit nagetest en het bleek dat we in India de laatste drie procent van het verleden van Maria samen verwerkt hebben. 


Bijna 90% van ons verleden wordt door de 'Verwezenlijk je Levensopdracht' behandeling direct getransformeerd. De twaalf procent die nog overblijft is ook getransformeerd, maar moet nog een keer onder ogen gezien worden om er nog iets van te leren. Maria had driekwart van deze twaalf procent zelf verwerkt en het laatste kwart kwam in India aan bod.

Op 1 juni hebben wij de ‘Verdiepte kosmische dag impuls' zelf ontvangen, de impuls die op 1 september aan jullie doorgegeven wordt.

Safari

Op 3 juni zijn we op safari geweest in het Ranthambhore National Park. 
's Morgens om half zes stonden we klaar om in een open jeep door het park rondgereden te worden. Het deel van India dat we tot dan toe gezien hadden was net zo plat als Nederland en met weinig bomen. Het park daarentegen is prachtig van natuur en veel ruiger met duidelijke hoogte verschillen. Er was een kans om in het wild levende tijgers te zien.


De eerste dieren die opvielen waren apen met staarten die langer zijn dan hun lichamen en, hoewel ze wild zijn, heel dicht bij mensen komen. Verder veel reeën, antilopen, herten, wilde zwijnen, ontelbaar veel pauwen en prachtige paradijsvogels gezien, maar geen tijgers.

We hadden vanuit Nederland al een tweede safari tour geboekt voor de middag. Het was meer dan 40 graden, zo'n hitte die als een deken om je heen valt. Er was nauwelijks meer wild te zien en we kregen al het idee de chauffeur te vragen om ons naar ons hotel terug te brengen.
Ineens zagen we in een poeltje, op misschien acht meter afstand, twee tijgers liggen. De gids vertelde ons dat het om een mannetje en een vrouwtje ging van veertien maanden oud. Dit was de eerste keer sinds 15 dagen dat ze weer gezien werden.